Historia Budapesztu zaczyna się w I wieku przed nasza erą, kiedy to na terenie dzisiejszego miasta leżącego pod dwóch stronach Dunaju, osiedliło się celtyckie plemię Erawisków. Swoją osadę nazwali Ak-Ink, co oznaczało "obfitość wody". Gród pod taką nazwą funkcjonował przez około sto lat, do czasu kiedy to Rzymianie zamienili je w obóz wojskowy zwany Aquincum . W roku 198 cesarz Septimus Sever nadał miastu wyrosłemu z tego obozu status colonii i stolicy prowincji Panonia (zachodnia część dzisiejszych Węgier). Około roku 450 Aquincum najechał wódz Hunów Attyla. Dopiero w VI w. zaczęły zasiedlać te tereny plemiona słowiańskie. Od IX wieku zaczęły mieszać się one z koczowniczymi plemionami Madziarów, którzy postanowili osiedlić się w Kotlinie Naddunajskiej. Ich król Stefan I (lata życia: 1000-1038) przyjął chrześcijaństwo, czym zyskał sobie poparcie w całej niemal Europie. Zaprosił on również chrześcijańskich osadników z Niemiec. W ten sposób powstały pierwsze struktury państwowe. Królewski ród Arpadów obrał za stolicę Esztergom, czyli osadę leżącą w pobliskim zakolu Dunaju. Słowianie w odpowiedzi założyli Peszt na drugim, wschodnim brzegu rzeki.